BuwLOG

Tag: Gabinet Zbiorów XIX Wieku

„Większość ilustracji to transpozycje słów na linie – inaczej u Stachiewicza”. Quo vadis Henryka Sienkiewicza i Piotra Stachiewicza (Warszawa, Gebethner i Wolff, 1902) w zbiorach BUW

Zdjęcie strony tytułowej książki. Obok niej rycina z dwojgiem młodych ludzi.

Prezentując kilka miesięcy temu francuskojęzyczną paryską edycję Quo vadis Henryka Sienkiewicza z ilustracjami Jana Styki z lat 1901-1904, wspomnieliśmy o innym ważnym wydaniu tej powieści i jego cennych egzemplarzach w księgozbiorze Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie. Dziś przed nami właśnie ta druga niezapomniana edycja: Quo vadis Henryka Sienkiewicza z dwudziestoma heliograwiurami według obrazów Piotra Stachiewicza, wydane…

„Raz w życiu może podjąć wydawca takie wydanie…” O francuskiej edycji „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza z ilustracjami Jana Styki (Paryż, E. Flammarion, [1901-1904]) w zbiorach BUW

Ursus pokonujący tura na ilustracji autorstwa Jana Styki

Mesdames et Messieurs! Przed nami, pod szklanym dachem Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie, cenne i atrakcyjne dzieło europejskiej sztuki wydawniczej XIX wieku: trzytomowa edycja  Quo vadis Henryka Sienkiewicza we francuskim przekładzie pióra Ely Halpérine-Kaminsky’ego, z ilustracjami Jana Styki, ogłoszona w Paryżu przez Ernesta Flammariona w latach 1901-1904, reprezentowana przez egzemplarz ze zbiorów BUW o sygnaturze GZXIX240B.…

Wielkopolanin w Stambule, czyli Dziennik podróży do Turcji odbytej w roku MDCCCXIV Edwarda Raczyńskiego (Wrocław 1821)

To książka, bez której nie może się obejść żaden pokaz cennych obiektów z XIX-wiecznego księgozbioru BUW, prezentacja osiągnięć XIX-wiecznej sztuki wydawniczej i drukarskiej, XIX-wiecznego ilustratorstwa książkowego, XIX-wiecznej kultury literackiej i artystycznej… Egzemplarz wydanego we Wrocławiu w 1821 r. Dziennika podróży do Turcji odbytej w roku MDCCCXIV autorstwa Edwarda Raczyńskiego, opatrzony sygnaturą 29.15.1.3., jest w BUW…

Obiekt miesiąca: „Leczenie Domowe” według poradników z XIX-wiecznej serii wydawniczej

Dziś, gdy troska o zdrowie własne i najbliższych oraz indywidualne praktyki prozdrowotne stały się dojmującym elementem naszej rzeczywistości, zwróćmy uwagę na interesującą serię poradników medycznych, wydawanych w Warszawie w drugiej połowie XIX i na początku XX w. Ten mały skarb zajmuje jedną z półek w bogatym magazynie na III piętrze gmachu BUW, gdzie szczęśliwie udało…

Obiekt miesiąca: Do Egiptu (i nie tylko) z bedekerem Karla Baedekera z księgozbioru XIX-wiecznego BUW

Bedeker z kolekcji Gabinetu Zbiorów XIX Wieku BUW

Przewodniki turystyczne to jeden z najstarszych gatunków literatury podróżniczej, znany już w starożytności. Wyodrębnił się stopniowo z innych form pisarstwa podróżniczego, przede wszystkim z relacji i pamiętników z podróży. Szczególny rozwój literatury przewodnikowej nastąpił w XIX wieku. Był związany z przemianami społeczno-obyczajowymi i kulturowymi, zmianą form spędzania wolnego czasu, sposobu postrzegania bliższego i dalszego świata,…

Obiekt miesiąca: Dziewiętnastowieczny „stary druk”

Prezentowana dziś publikacja z XIX-wiecznego księgozbioru BUW o sygnaturze 18.24.6.610., choć tak niewielka – to 8-stronicowa, 16-centymetrowa broszura – zwraca uwagę na bardzo ważne zjawisko w kulturze edytorskiej XIX w. i charakterystyczny dla niej typ wydawnictw. Drukowana w  Warszawie w 1881 r. Pieśń o narodzeniu Pańskim to reprezentantka XIX-wiecznych faksymiliów starych druków, zwanych wówczas częściej…

Trzy wiosenne konferencje naukowe na Uniwersytecie Warszawskim

W semestrze letnim 2017/2018 r. uczestniczyłam w trzech konferencjach naukowych, które odbyły się na naszym Uniwersytecie. Były to spotkania organizowane lub współorganizowane przez różne jednostki naukowo-dydaktyczne uczelni, związane z różnymi dyscyplinami humanistycznymi, spotkania poświęcone różnym tematom szczegółowym, o różnym zasięgu, sposobie organizacji i atmosferze. A jednak zawsze znajdowało się w nich miejsce dla prezentacji prowadzonych…

Obiekt miesiąca: „Alboż nie ciekawe sonety Adama, alboż nie ładne wydanie, nie ładny druk, papier…”? Pierwodruk Sonetów Mickiewicza (Moskwa 1826)

Przytoczone słowa napisał 21 XII 1826 r. Franciszek Malewski, wysyłając siostrom do Wilna nowo wydaną książkę z niepublikowanymi dotąd utworami swego przyjaciela, Adama Mickiewicza. Publikacja zawierała 22 sonety, które nawiązywały do tradycji Petrarki, a przeszły do historii jako „odeskie” lub „erotyczne”, oraz cykl 18 wierszy, zainspirowanych podróżą na Półwysep Krymski, przez samego poetę nazwanych Sonetami Krymskimi. Nie czas…

Obiekt miesiąca: Prawie takie same. „Prawie” robi różnicę. „Pan Tadeusz” Mickiewicza, Andriollego i Altenberga z 1882 r.

Ilustracje do Pana Tadeusza Adama Mickiewicza, stworzone przez Michała Elwiro Andriollego (1836-1893), znamy zapewne wszyscy. Od schyłku XIX w. opublikowano ponad 80 wydań epopei z rycinami romantycznego artysty o włosko-polskim pochodzeniu i losach powstańca styczniowego; niejednokrotnie drukowano te prace także w czasopismach. Po raz pierwszy ujrzeli je czytelnicy Pana Tadeusza we lwowskiej edycji dzieła, przygotowanej…