Do Ołomuńca w ramach programu Erasmus+ pojechały Agnieszka Fabiańska (Gabinet Rękopisów) i Małgorzata Uba (Gabinet Zbiorów Kartograficznych). Dla pierwszej z nas był to kolejny staż, dla drugiej – pierwszy. Wyjątkowe było też zaplanowanie wizyty w trzech różnych instytucjach. Vědecká knihovna v Olomouci Główną instytucją przyjmującą była Vědecká knihovna v Olomouci (VKOL), która jest drugą najstarszą…
Do najstarszych zabytków rękopiśmiennych w BUW należą kodeksy z księgozbioru Fryderyka Ludwika Kellera (1799-1860), profesora prawa rzymskiego na Uniwersytecie w Zurychu, Halle i Berlinie (Rps BUW nr 1, 2, 4 i 11). Jako jedne z nielicznych zachowanych rękopisów z przedwojennej kolekcji Biblioteki (262 obiektów) stanowiły one podstawę odbudowy zbiorów po II wojnie światowej.
Impulsem do napisania kilku zdań na temat najstarszego prozatorskiego polskiego tekstu i próby naświetlenia skrywanych przezeń sekretów jest przypadająca w 2025 roku setna rocznica powrotu Kazań świętokrzyskich do Polski, w ramach akcji rewindykacyjnej prowadzonej w dwudziestoleciu międzywojennym. W 1925 roku o ich odzyskaniu informowała prasa ogólnopolska, Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie pozyskała dodatkowe fundusze na żelazną szafę do przechowywania tego i innych cymeliów, a w 2025 roku Biblioteka Narodowa uczyniła je rdzeniem wystawy „Jam posełkini Jego” w Pałacu Rzeczypospolitej.
W 2023 roku za pośrednictwem Fundacji na Rzecz Studentów i Absolwentów Uniwersytetu Warszawskiego Universitatis Varsoviensis złożyliśmy do MKiDN wniosek o dofinansowanie kontynuacji projektu „Sztuka wojenna”. Wniosek został złożony w ramach programu „Kultura Cyfrowa”. To już trzecia edycja (edycja pierwsza, edycja druga) projektów związanych ze zbiorami BUW o tematyce militarnej. Tytuł obecnej edycji to: „Sztuka wojenna…
W zbiorach Gabinetu Rękopisów znajduje się fragment rozproszonej Biblioteki Tarnowskich z Dzikowa z materiałami rękopiśmiennymi sporządzonymi w XVIII w. zatytułowanymi Excerpta Tarnoviensium manuscriptorum. W 1994 r. redaktorki czwartego tomu „Katalogu rękopisów Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie” w opisie tej kolekcji zaznaczyły: (Katalog rękopisów Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie, oprac. J. Borysiak, H. Kozerska, E. Piskurewicz i W.…
W Gabinecie Rękopisów BUW przechowywany jest szczególny zbiór – Relacje z Powstania Warszawskiego zebrane przez Wacława Borowego. Notatki brulionowe profesora zawierają opowieści świadków powstania warszawskiego spisane niemal na gorąco, jeszcze w czasie trwania walk w stolicy. Do niedawna te wyjątkowe świadectwa były dostępne wyłącznie w formie rękopisu, którego skan został udostępniony w Bibliotece cyfrowej Uniwersytetu…
Trudno w kilku zdaniach streścić różnorodność i wielką merytoryczną wartość przestawionych słuchaczom ustaleń badawczych oraz ciekawe wątki z dyskusji w sesjach i kuluarach. Dlatego zwrócę uwagę na jeszcze jeden walor tejże konferencji: nowością tej edycji było wprowadzenie do programu prezentacji zespołów badawczych.
Początki Francuskiej Biblioteki Narodowej związane są z powstaniem w 1368 r. biblioteki królewskiej w Luwrze. Podczas Rewolucji Francuskiej (po 1789 r.) zyskała ona status Biblioteki Narodowej. Obecnie zbiory liczą ok. 13 mln. jednostek. Warto dodać, że egzemplarz obowiązkowy biblioteka otrzymuje już od 1537 r.
Historia cyklu projektów związanych z tematem sztuki wojennej w zbiorach BUW zaczęła się w 2021 roku. Wówczas to uzyskaliśmy grant od Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (MKiDN) na pierwszą edycję projektu. Więcej o pierwszej edycji projektu, można przeczytać tutaj. Jeszcze w 2021 roku, za pośrednictwem Fundacji na Rzecz Studentów i Absolwentów Uniwersytetu Warszawskiego “Universitatis Varsoviensis”,…
Wykład wprowadzający w tematykę i zarys głównych tendencji przedstawił prof. Jerzy Kaliszuk, kierownik Pracowni Wiedzy o Dawnej Książce IHN PAN. Głównym wątkiem jego wystąpienia było „życie po życiu” rękopisów, o którym przeważnie decydowała nie ich treść a forma: to głownie te kodeksy, które były wykonane z pergaminu, otrzymywały – od introligatorów! – szansę na przetrwanie jako elementy oprawy. Kart pergaminowych, szczególnie z rękopisów muzycznych, które zazwyczaj miały większy format i jednocześnie szybciej się zużywały w czasie codziennego wykorzystania w kościołach i klasztorach podczas mszy i liturgii godzin, szczególnie chętnie używano jako obłożenia okładzin kodeksów – czy to wykonanych z desek czy z bardziej wiotkich i kruchych materiałów jakim były papier czy tektura.