Od początku zwróciło moją uwagę to, że konferencja nie tylko zrzesza bibliotekarzy zajmujących się doświadczeniem użytkownika, ale sama również została pomyślana jako doświadczenie. Nic tam nie było przypadkowe, każdy element został przemyślany. Mieliśmy się spotkać z innymi ludźmi o podobnych zainteresowaniach, a nie brać udział w jakimś poważnym i onieśmielającym wydarzeniu.
Tegoroczna, 51. konferencja LIBER, odbyła się w tradycyjnej formie (po dwóch latach bardzo udanych edycji zdalnych), w duńskim Odense, w dniach 6-8 lipca 2022 r. Jej hasłem było Libraries in the Research and Innovation Landscape. Supporting, Partnering, Leading; większość wystąpień była poświęcona zagadnieniom otwartej nauki, która od lat jest jednym z priorytetów w pracach…
W ocenie Uwarowa zbiory Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie, zdziesiątkowane po konfiskatach, które dotknęły Bibliotekę po stłumieniu powstania listopadowego, były nazbyt skromne, by pozwalały na prowadzenie działalności oświatowej i naukowej. Aby wzbogacić zbiory BUW dwukrotnie (w 1840 i 1842 r.) przywieziono z Petersburga jako „dary najjaśniejszego pana” (w tym czasie cesarzem Rosji był Mikołaj I) liczne książki i czasopisma, a także kilka atlasów i map.
Jakie mam wrażenia, jako uczestnik? Mieszane. Nie spodziewałam się jakichś wielkich tematów i przełomowych deklaracji, bo sama „humanizacja medycyny” w tytule kongresu mówi, że ogólnie rzecz biorąc nie jest dobrze w polskiej opiece zdrowotnej.
W drugiej połowie XIX wieku ogłoszono drukiem kilkanaście edycji pism Teresy Wielkiej, wydanych w różnej formie, o różnym przeznaczeniu i charakterze. Jako wydania samoistne lub publikacje w periodykach ogłaszano we wszystkich zaborach i na emigracji: zbiory tekstów Świętej, pojedyncze utwory i ich fragmenty; poezję i prozę; wydania o celach religijno-duszpasterskich, historyczno-teologicznych, filozoficzno-teologicznych, estetyczno-literackich, przeznaczone dla różnych grup odbiorców. W komentarzach do tych edycji przedstawiano autorkę na różne sposoby – jako wybitną osobowość, wielką świętą, ale i skromną kobietę, niewykształconą zakonnicę. Równocześnie przybliżano jej postać w licznych, także ilustrowanych, wydawnictwach dewocyjnych, hagiograficznych, zawierających modlitwy i opisy nabożeństw (m.in. w związku z ogłoszonym przez papieża Leona XIII jubileuszem 300-lecia śmierci Teresy).
Drugą niewymierną korzyścią była możliwość wysłuchania bardzo wielu kompozycji należących do kolekcji; są to utwory bardzo piękne, mogące zachwycić współczesnych słuchaczy. O ile bibliotekarz katalogujący książki może przeczytać te, które są dla niego interesujące lub dostępne, to bibliotekarz katalogujący dawne rękopisy muzyczne ma niewielką szansę usłyszeć zapisane w źródłach utwory w profesjonalnym wykonaniu. Schola Cantorum Basiliensis i jej studenci sprawili, że było to możliwe; wykonania te były zachwycające!
20 kwietnia w Bibliotece Narodowej odbyła się sesja konserwatorska będąca częścią XXV-lecia spotkań konserwatorskich SZTUKA KONSERWACJI odbywających się w Warszawie od 19 do 23 kwietnia 2022 roku.
VII Konferencja Konserwatorska dotyczyła nierzadko spotykanej w praktyce konserwatorskiej złożoności materiałowej niektórych obiektów oraz wynikających z tego problemów, powstających podczas ich: przechowywania, ekspozycji oraz konserwacji.
Poruszono najistotniejsze kwestie związane z internacjonalizacją szkolnictwa wyższego w Polsce. W tym roku dodatkowo poruszono kwestię umożliwienia studentom ukraińskim kontynuowania studiów na uczelniach polskich. To jednak znacznie poważniejszy problem, chodzi bowiem o pomoc w zachowaniu całego systemu szkolnictwa wyższego na Ukrainie, umożliwienie kontynuacji badań, czy prowadzenia staży.
Dyskutowano również nad zmianą, czy raczej poszukiwaniem nowego paradygmatu internacjonalizacji, bowiem aksjomat o jak największej liczbie studentów obcokrajowców, nie jest już wystarczający.
