
Tak jak jak wszyscy, którzy w 1944 r. mieszkali w Warszawie lub w jej pobliżu, Profesor Wacław Borowy (1890-1950), historyk literatury, edytor i krytyk literacki, dyrektor BUW w latach 1936-1938, bardzo mocno przeżywał Powstanie Warszawskie.

W Gabinecie Rycin Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie znajduje się pokaźna grupa prac związanych z artystą [J. H. Müntz], wśród których są dwa rysunki z widokami Holandii i Ukrainy (il. 1)[3], arcyciekawy zespół przedstawiający rysunki pomiarowe waz antycznych[4] i wreszcie elegancki album zatytułowany Voyages pictoresques de la Pologne par Müntz (1781-1783). Do grupy prac związanych z Müntzem należy też włączyć pięć, spośród szesnastu akwafort Józefa Ignacego Kraszewskiego (1812-1887) odbitych z oryginalnych płyt przez Jacka Gaja (1938-2021) w 1979 r.

Taką frazą zaczyna się wiersz Juliana Tuwima Erratum z tomiku Treść gorejąca (1936), który w 1961 roku muzycznie opracował w Paryżu polski kompozytor Szymon Laks. Dwie skromne karty zapisane nutami ręką kompozytora… Źródło nie jest wizualnie szczególnie efektowne, utwór nie zdobył dużego rozgłosu. Dlaczego właśnie te karty, spośród tysięcy – wydawałoby się – podobnych w Archiwum Kompozytorów Polskich BUW, zwracają dzisiaj uwagę?

W zbiorach Gabinetu Rękopisów BUW oprócz rękopisów można spotkać rzeczy całkiem nieoczekiwane. Do takich niespodzianek zalicza się kolekcja tłoków pieczętnych dawnych zborów ewangelicko-reformowanych Polski z XVII–XIX w. Jest jednak wśród nich kilka takich, które trafiły do niej przypadkowo w niewyjaśnionych bliżej okolicznościach. Naszą uwagę przyciągnął tłok z herbem „Pogoń”, który jak to wynikało z napisu…

Trudno dziś oszacować ogrom strat poniesionych przez polskie biblioteki, archiwa, muzea oraz kolekcie prywatne wskutek hitlerowskiej okupacji podczas drugiej wojny światowej. Utracone wówczas zabytki kultury polskiej, głównie książki, rękopisy i dzieła sztuki, nie stanowiły jednak nawet promila strat, jakie ponieśliśmy dwie dekady wcześniej, w czasie pierwszej wojny światowej.

Niepozorna książka w broszurowej oprawie pt. „Meluzyna. Romans historyczny z niemieckiego na język polski przełożony; w roku 1768 powtórnie a teraz po raz trzeci z poprawą i niektóremi odmianami wydany” opublikowana w Warszawie w 1822 roku to pierwsza z licznych XIX-wiecznych edycji średniowiecznej historii. Baśniowo-fantastyczna, zawiła fabularnie, z dzisiejszego punktu widzenia wręcz nieco kuriozalna opowieść o hybrydycznej bohaterce i jej dzielnym potomstwie zrobiła bowiem wielką, trwającą aż po wiek XX, karierę w literaturze i kulturze popularnej, budząc także zainteresowanie uczonych.
Podczas prac przygotowawczych do projektu katalogowania kolekcji dokumentów judaistycznych ze zbiorów BUW (link do artykułu o projekcie), a dokładnie wyboru publikacji do opracowania, została odnaleziona kolorowa mapa Palestyny autorstwa Awindora Mordechaja Malkowa wydana w Warszawie w 1899 r. Mapa została przekazana do konserwacji w Oddziale Ochrony i Konserwacji Zbiorów zanim docelowo trafiła do Gabinetu Zbiorów…

W zbiorach Gabinetu Rękopisów BUW znajduje się pewna ilość dokumentów, pochodzących z Archiwum Lubomirskich[1]. Wśród nich naszą uwagę zwrócił datowany na 18 września 1703 r. dokument zawierający ugodę między królem Augustem II Sasem a wdową po marszałku wielkim koronnym Józefie Karolu Lubomirskim (zmarłym 15 grudnia 1702 r.), Teofilą Ludwiką z książąt Zasławskich († 1709)[2]. Ugoda…